ملاحظه کننده یا داوری کننده

آیا ترجیح می‌دهیم در شرایط  با ساختار کار کنیم یا شرایط خود به خودی را ترجیح می‌دهیم.

بعد چهارم تیپ شخصیتی بستگی به این دارد که آیا می‌خواهیم به شکل سازمان یافته‌تری زندگی کنیم (تصمیم بگیریم) و یا داشتن استقلال بیشتر را ترجیح می‌دهیم (کسب اطلاعات). بار دیگر این دو بعد در دو نهایت قرار می‌گیرند که در حد فاصل آن‌ها انتخاب‌های متعددی وجود دارد.

یکی از نشانه‌های ترجیح شما میان دو بعد ملاحظه کننده و داوری کننده بودن، شرایط روی میز کار شماست. معمولاً میز شخصیت داوری کننده مرتب است. سازمان خوبی دارد. جایی برای قرار گرفتن مداد و قلم و کاغذ روی آن مشخص شده است. داوری کننده می‌تواند به راحتی اقلام مورد نیازش را پیدا کند، در بخش نامه‌های وارده، دقیقاً مشخص است که نامه‌هایی که باید مورد رسیدگی واقع شوند، قرار دارد.در بخش نامه‌های خروجی هم نامه‌هایی که کارشان تمام شده و باید به مقصد بعدی ارسال شوند قرار دارند.

اما روی میز شخصیت ملاحظه کننده معمولاً نابه سامان‌تر است، ممکن است روی آن همزمان به چند کار و نامه رسیدگی شود. مدادها،‌قلم‌ها و کاغذها لزوماً محل مشخصی ندارند. وقتی از این حیث از ملاحظه‌گرها انتقاد می‌شود در جواب می‌گویند که می‌توانند هرچه را بخواهند در یک لحظه در اتاقشان پیدا کنند و معمولاً به این کاری ندارند که انجام دادن این کار چه فرصتی را از آن‌ها می‌گیرد. شرایط میز شما (و احتمالاً شرایط قفسه، کیف دستی و یا اتومبیل شما) نشانه طرز کار ذهن شماست.

ا

درباره نویسنده

من محمد شیرعلی،نویسنده،مدرس و مربی اصول و فنون مذاکره مدیران هستم و قصد دارم در این وبسایت مطالب کاربردی و به روز در این زمینه را به اشتراک بگذارم...

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *